5 ปีที่ชายฝั่งไทยเปลี่ยนไปจากร่องรอยกัดเซาะ สู่การฟื้นคืนกว่า 8,500 ไร่

   ยามเช้า...คลื่นทะเลซัดเข้าหาฝั่งอย่างสม่ำเสมอ เสียงลมและน้ำอาจฟังดูเป็นเรื่องธรรมดา แต่ในช่วงเวลาเพียง 5 ปี (พ.ศ. 2562–2567) คลื่นเหล่านี้ได้สร้างความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ให้กับ “แนวชายฝั่งทะเลไทย”

GISTDA นำข้อมูลเส้นเฝ้าระวังชายฝั่ง (Coastal Monitoring Line: CM. Line) ที่ใช้การแปลตีความจากข้อมูลภาพถ่ายจากดาวเทียม ร่วมกับการสำรวจข้อมูลภาคสนาม และตรวจสอบความถูกต้อง (โดยกรมทรัพยากรทางทะเลชายฝั่ง (ทช.))  มาวิเคราะห์ข้อมูลเชิงพื้นที่

โดยเปรียบเทียบข้อมูลเส้นเฝ้าระวังชายฝั่ง ระหว่างปีพ.ศ. 2562 กับปี 2567 ตลอด 5 ปีที่ผ่านมาพื้นที่แนวชายฝั่งไทย เปลี่ยนไปแค่ไหน?

   จากแผนที่ความแตกต่างของพื้นที่ชายฝั่ง สามารถวิเคราะห์ได้ ดังนี้ 

 พื้นที่ที่ถอยร่น หรือ หายไป 

- บางพื้นที่ต้องเผชิญ “การกัดเซาะชายฝั่ง” จนชายหาดค่อย ๆ หายไป รวมแล้วกว่า **77 ตำบล** ทั่วประเทศเกิดแนวชายฝั่งที่ถอยร่นลง ซึ่งสะท้อนผลกระทบจากทั้งธรรมชาติและกิจกรรมของมนุษย์

 พื้นที่ที่ฟื้นคืน 

- ในอีกด้านหนึ่ง ธรรมชาติยังทำงานเงียบ ๆ ผ่านการทับถมของตะกอนดินและการฟื้นฟู จนแนวชายฝั่งของไทย 241 ตำบลมีพื้นที่เพิ่มขึ้นอย่างชัดเจน

ภาพรวมทั้งประเทศ

   เมื่อรวมผลการเปลี่ยนแปลงทั้งหมด พบว่าประเทศไทยได้พื้นที่ชายฝั่ง เพิ่มขึ้นราว 8,500 ไร่  ในรอบ 5 ปี ซึ่งถือเป็นสัญญาณที่ดีว่าการฟื้นตัวมากกว่าการสูญเสีย

   การเปลี่ยนแปลงนี้ไม่เพียงแต่บอกเล่าการเคลื่อนไหวของคลื่นและตะกอน แต่ยังเป็นสัญญาณเตือนว่ามนุษย์จำเป็นต้องร่วมมือกับธรรมชาติ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในยุคของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่ทำให้ระดับน้ำทะเลและคลื่นพายุมีความรุนแรงมากขึ้น ผ่านการอนุรักษ์และการจัดการชายฝั่งอย่างยั่งยืน เพราะชายหาดคือแนวกันชนธรรมชาติ ปกป้องชุมชนจากพายุและคลื่นลมรุนแรง ขณะเดียวกันก็เป็นพื้นที่ท่องเที่ยวและเศรษฐกิจสำคัญ การติดตามด้วยเทคโนโลยีดาวเทียมจึงไม่ใช่แค่ข้อมูลเชิงวิชาการ แต่เป็นเครื่องมือสำคัญในการวางแผนและปรับตัวเพื่อรับมือผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ทำให้ชายฝั่งไทยยังคงงดงามและมั่นคงต่อไป

ที่มาข้อมูล : ระบบฐานข้อมูลเชิงพื้นที่การเปลี่ยนแปลงพื้นที่ชายฝั่งทะเลไทย (กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง, GISTDA)